نویسنده : کیوان ; ساعت ٥:٢۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳۸٢/۱۱/٢۱

اينم اولين هديه من به شما دوستانه خوبم

يه دشته سر سبز يه رود پر اب 

                                              يه سد محکم داشتيم تو سيلاب

ما از خوشی ها دلامون ازرد

                                              سد و شکستيم دنيارو اب برد

حالا از اون در و دشت هيچی نمونده باقی

                                   انگار از اين ميخونه صد ساله رفته ساقی

حالا غم ما قد درياست

                                  جايی که بايد دل به دريا زد همن جاست

نه کار اين هاست نه کار اوناست

                                 از اين و اون نيست از ماست که بر ماست